nyman w tle

diagnoza jak prysznic....
bo jak???
w tym zamieszaniu zgubilam wlasne pogubienie...
zawsze szukajac sensu
zawsze szukajac celu i drogi
bo po co to wszystko?
zawsze watpiac
zawsze niewierzac
zawsze rozdrapujac i rozkladjac na czynniki najmniejsze
nie bedac nigdy we wlasciwym miejscu i czujac to
czujac ten blad miejsca i czasu
czujac milion pierwiastkow walczacych ze mna
czujac ze soba nie bede jezeli nie zakwestionuje sensu tego co
nie wypelnia mojego miejsca...
nie wypalnia mnie...

jedno dziecko
rak
drugie dziecko
rak

wypadlam z okna pociagu
a nikt nie zauwazyl...

wracaja watpliwosci...
wracaja pytania...
wracaja emocje...
ja...? daleeeko jeszcze....
plytko tu gdzie jestem...

a tak bardzo tesknie!!!!!!!!!!!!!!!!
chce siebie spowrotem!!!!!!!!!!!!!!!!

skomentuj (0)